Aranagako istripua

0

EGUNERAKETA 170609:

EGUNERAKETA 170608: Burnia Espeleologia Taldearen komunikatua. Besarkada handia, kamaradak.


170605: ekainaren 1ean, arratsaldez, Jose Gambino gure lagunak istripua izan zuen Torca de Aranaga haitzuloan (Galdames): esploratzen ari zela, bloke handi multzoa erori zitzaion gainera, eta horren ondorioz momentuan hil zen.

Josek taldekideei abisua emana zuen, nora zihoan eta gutxi gora behera zein ordutarako bueltatuko zen esanaz. Bakarrik joana zen, leizea ongi ezagutzen baitzuen eta egiteko lana ez zelako handia, sarreratik 25 metrotara. Falta zela ikusita, Burniako lagunak bere bila sartu ziren, gorpua harrien azpian aurkituz; goizeko 1:30etan abisatu zioten EEL-eko medikuari. Hau bertaratu zenean, baina, Gambinoren heriotza baino ezin izan zuen zertifikatu.

Larrialdi protokoloari jarraituz, ostiral goizaldean EEL alertan sartu zen, eta Ertzaintza, Suhiltzaile, DYA eta Gurutze Gorriarekin batera gorpua ateratzeko lanetan hasi ginen. Egoeraren konplikazioak buruhauste handia eman zigun: istripuaren gunea guztiz ezegonkor zegoen, eta ezin ziren gorputza ateratzeko maniobrak hasi, sorosleak arrisku larrian jarri gabe.

Ostiral goizeko lanak batez ere diaklasa estu bat zabaltzeko izan ziren. Hortik aurrera jarraitzea oso arriskutsua zela ikusita ostiral iluntzean bloke arteko bidea zurkaiztu beharra zela erabaki zen; hori dela eta, larunbatean Asturiaseko Meatze Salbamendu Taldeko kideak etorri ziren. Espezialista hauek egoera aztertu eta gero, larunbat gauerako bidea metalezko pletinekin ziurtatzen saiatzea adostu zen; baita, haien instrukzioei jarraituta, Galdameseko tailer batean ekoizten hasi ere. Larunbatetik iganderako gauean, baina, lanak eten behar izan ziren fraktura eta hari erorketa berriak detektatu zirelako. Igande goizean, lanak definitiboki uzteko erabakia hartu zen. Ohar hau idazten ari garenean, asmoa gorpua dagoen lekurako pausua zigilatzekoa da.

Besarkada bero bat familia eta lagunei. Kontsolamendu eskasa da, baina Joseren anaiak dioen hau baiezta dezakegu: gutako gehienok, kasu berean, koban bertan betirako geratzea aukeratuko genuke.

txio

Galdameseko istripua

1

170602: gaur goizaldetik gure lagunaren gorpua erreskatatzeko mobilizatuak gaude. KAZETARIAK: honi buruzko informazioa jaso nahi izan ezkero, jo ezazue mesedez Eusko Jaurlaritzako Emergentzi Arreta Zerbitzura.

Karaitza 24 (2016)

1

HEMEN DA KARAITZA. Ilusio eta esfortzu handiarekin, aldizkariaren argitalpen berri bat aurkezten dizuegu. Bai Euskalherrian bai Espainiako estatuan, Karaitza paperean inprimatzen den aldizkari bakanetakoa dugu, eta zurekin partekatu ahal izateaz harro gaude.

2016a aurkikuntza espeleologiko garrantzitsuak eman dituen urtea izan da; eta hori guztia, Euskal Espeleologoen Elkargoa osatzen duten taldeen artean izan den elkarlanak ahalbidetu du. Baina zoritxarrez, hain garrantzitsuak diren aurkikuntza horiek itzalean geratu dira; administrazioak ez dituelako espeleologoak aintzat hartu, albiste horietako batzuk jendarteratzerakoan. Nahiz eta ondoren, kasu gehienetan, okerra zuzendu eta atzera egin duten. Nahi duenak hausnar dezala.

Hor duzue PDFa deskargatzeko moduan, oraingo honetan gainera nabigagarria; horretara, azalean urdinez dauden testuetan sakatuta artikuluetara zuzenean helduko zarete. Irakurketa entretenigarria izan dezazuela opa dizuegu.

PDF-a hemen deskarga dezakezue.


YA TENEMOS KARAITZA !!!!. El número 24. Desde la Unión de Espeleólogos Vascos damos a conocer este nuevo número lleno de sorpresas e interesantes artículos. Agradecemos la colaboración tanto de autores asi como del esfuerzo puesto por todo aquel  que ha participado en esta una nueva publicación. Esta edición impresa es de las escasas en su ámbito tanto en Euskalherria como en el estado español, y nos sentimos orgullosos de poder compartirla contigo.

2016 podemos recordarlo como un año de importantes descubrimientos espeleológicos,  fruto de la cooperación entre los diferentes grupos que integran la Unión de Espeleólogos Vascos. Sin embargo lo verdaderamente importante de este año 2016 han sido los estudios realizados por espeleólogos en colaboración con  diferentes especialistas: arqueólogos, geólogos, bioespeleólogos que han permitido aclarar ciertas lagunas existentes hasta ahora. Estos descubrimientos tan importantes han sido ensombrecidos por el nulo reconocimiento recibido por los espeleólogos por parte de las  administraciones a la hora de hacer públicos varios de estos descubrimientos, y que posteriormente en la mayoría de los casos ha sido corregido.

El PDF descargable en en esta ocasión es navegable. Esto significa que vista la portada y a diferencia de la edición impresa, los textos aparecidos en color azul enlazan con la página correspondiente del artículo o capítulo. Esperando que la lectura sea de vuestro agrado.

Podéis descargar el PDF aquí.

Autolaguntza eta Bat-bateko Tekniken Ikastaroa (Ispaster 2017)

0
Belaunaldiz belaunaldi, dakiguna transmititzen

EEE-k “Autolaguntza eta bat-bateko tekniken” ikastaroa burutu du Ispasterko probalekuan; esplorazioan aritzen den espeleologo orok ongi menperatu beharreko gaia.

Eguna programatik kanpoko ariketa batekin hasi da: arriskuan gaudenean, soka muturra botatzen digutenean esku batekin aseguratzea, bestearekin “as de guía” bat eginda.

Horren ostean, programako ariketak jarraitu ditugu; gaurko saioan garrantzi gehiago eman zaio autolaguntzaren atalari (ezinbestekoa), bat-bateko teknikenari baino. Halere, bietatik egon da.

AUTOSOCORRO

Δ Desbloqueos:

– A “Güevo”

– Crol – Croll

– Contrapeso (Con la propia cuerda, con el lazo largo, con cinta de dynema)

– Con corte de cuerda

Δ Descenso hasta una víctima:

– Gatilleando con los bloqueadores

– Acceso hasta el herido con cuerda lastrada (prever nudo autobloqueante con cuerda o cinta de

dynema).

– Variantes con Stop y con Dressler

Δ Descenso de una víctima:

– Colocación lateral de mosquetón de freno para aumentar su capacidad de frenado (dos personas

colgadas).

– Paso de un fraccionamiento

– Paso de nudo (con corte de cuerda)

Δ Ascenso de una víctima:

– Método M.A.O.

– Ascenso con contrapeso:

– Contrapeso desde la cabecera

– Contrapeso ascendente. Configuraciones usando bloqueadores de los acompañantes

y micropoleas bloqueantes.

– Contrapeso con cuerda lastrada

o Con cadena de mosquetones

o Con lazo o cinta dynema

o Con dos poleas y dos cintas

– Obendrof en cabecera con cinta o cuerda auxiliar

Extracción en cabecera

Franqueo de tirolinas y pasamanos con una víctima

MEDIOS DE FORTUNA

Descenso

– Descenso con nudo dinámico

– Descenso con rapel de mosquetones

– Refuerzo de bloqueador con cuerdas heladas o muy embarradas

– Sunt de fortuna con cuerda, lazos y cintas

– Nudos autobloqueantes

– Montar polipasto de fortuna (mosquetones, poleas, micropoleas bloqueantes)

Ascenso:

– Nudo corazón para ascenso

– Con nudos autobloqueantes

– Bloqueadores de sustitución (Pantin, micropoleas bloqueantes)

– Sustitución del bloqueador ventral por bloqueador de mano

Betiko moduan, horrelako bilerek euskal taldeetako jendea elkartzeko eta beste hainbat gauzataz hitz egiteko eta ekimenak lotzeko balio gehigarria dutenez, egun oso produktiboa izan dela esan dezakegu.

euskal-espeleologoen-elkargoa

Espeleologiaren Oinarrizko Printzipioak

0

Joan den apirilaren 23an, “Espeleologiaren Oinarrizko Printzipioak” izeneko I  Formakuntza Saioa burutu genuen. Orozketako marmol harrobian egin zen, Durangotik gertu. Partaideek komentatu digutenez, dena oso ondo joan zen. Hemen dituzue eguneko argazki gehiago.

Larra (memoria 2016)

0

Esku artean daukagu LARRAko 2016ko MEMORIA; aurreko kanpainan gertatutako guztiarekin. Zazpi hilabete pasa dira espedizioa egin zenetik; eta, datu guztiak bildu ondoren, argitara irten da dokumentu garrantzitsu hau: aurreko udan, Larran egindako jarduera guztiak goitik behera kontatzen dituena. Lerro hauen bitartez, bereziki eskerrak eman nahi dizkiegu parte-hartzaileei, kolaboratzaileei eta babesleei. Memoria honen laburpen bat -Euskal Espeleologoen Elkargoak argitaratzen duen- Karaitza aldizkarian izango duzue irakurgai.

Larra 2016ko memoria PDF formatoan

Zorionak guztioi !!!

Ya tenemos la MEMORIA LARRA 2016 de lo acontecido en la pasada campaña. 7 meses después de celebrar la expedición y recoger todos los datos, sale a la luz este importante documento que recoge íntegramente todas las actividades realizadas durante el verano pasado en Larra. Desde aquí agradecer especialmente a todos los participantes, colaboradores, patrocinadores, etc por su apoyo a la misma. Un resumen de esta memoria será recogido próximamente en una publicación específica en la revista Karaitza que edita la Union de Espeleólogos Vascos.

Gracias a todos!!!!

El Complejo Atxuriaga (Galdames) supera los 50 km

0
Atxuriaga Sistema. Argazkia: SE Burnia

Las últimas exploraciones de la Sdad. Espeleológica Burnia en el Complejo
Atxuriaga han permitido superar los 50 km de desarrollo, en el marco del
permiso concedido por el servicio de Patrimonio de la Diputación Foral de
Bizkaia para la revisión de la cueva de Arenaza al arqueólogo Diego Garate.

A finales de 2015, tras una corta escalada se descubre un nuevo y mucho mas
accesible acceso al sector conocido como Republica Liliputiense, lo que
facilita la revisión de dicho sector y donde se localiza la prolongación
hacia el sureste de la densa red de conductos que conforman la cueva de
Arenaza y que se ha denominado como 2ª República.

Los avances en la exploración han sido espectaculares; totalizando hasta el
momento más de 6,5 km de topo de nuevas galerías, localización de un
importante tramo del río Arañaga y de nuevos ríos que están dibujando el,
hasta ahora hipotética, eje de drenaje más meridional del sistema
hidrogeológico.
Además, las exploraciones avanzan de forma decidida hacia el barranco de
Arañaga, donde esperan amplias zonas “en blanco” y la 1Mt45 (2,3 km), que
constituye una parte del mismo enrejado aunque, por ahora, desconectado del
Complejo. Otro hecho significativo en 2016 fue la exploración y conexión al
Complejo de varias cavidades (1Mt25/26/31) en las zonas altas del macizo,
que constituyen el eje de la Rosario Supersur, con lo que se incrementó el
desnivel hasta los 546 m.

Las exploraciones siguen en curso, con buenas expectativas e importante
potencial aún. En la actualidad (03/2017), la espeleometría
del Complejo Atxuriaga es de 50.607 md/546 mp, con lo que recupera su
posición como mayor cavidad en Bizkaia, tanto en desarrollo como en
desnivel. Además, esta red marca un hito histórico para la espeleología
bizkaina, al superarse por primera vez los 50 km de desarrollo y los 500 m
de desnivel en el Territorio Histórico. Por otra parte, entra en el listado
de grandes cavidades mundiales por desarrollo (>50km) en la posición 73 y,
a nivel estatal, se coloca como la décima.

Atxuriaga Sistema. Argazkia: SE Burnia.
Atxuriaga Sistema. Argazkia: SE Burnia.

Un poco más al Norte, también se ha producido un importante avance en la
exploración del Complejo Urallaga, en el que se han superado los 10
km de desarrollo. La localización de una nueva cavidad (Mt262) permitió el
descubrimiento de 1,7 km de amplios conductos fósiles que, finalmente,
conectaron con la sala Big One de la cueva de La Magdalena. Con estos
trabajos, la espeleometría del Complejo Urallaga queda en 10.395 md/118 mp.

Más fotos.

Kobazuloen garbiketa Araban eta Bizkaian

0
Atalo I leizearen garbiketa (Gibillo), arantzadun alanbrea ateratzen.

700 bat kilo zabor atera ditu Euskal Espeleologoen Elkargoak (EEE), Urkabustaiz (Araba) eta Berrizen (Bizkaia) eginiko garbiketetan. Garbiketok egin ahal izateko, ezinbestekoa izan da EEEko 36 espeleologoren parte-hartzea eta Eusko Jaurlaritzaren, Natura Ingurunearen eta Ingurumen Plangintzaren Zuzendaritzak eman digun diru-laguntza jasotzea.

Gibillo mendizerran, leize garbiketan.
Gibillo mendizerran, leize garbiketan.

Otsailaren 25ean, Gibillo mendizerrako (Araba) bi haitzulo garbitu genituen: Atalo I eta Urtabaso I. Martxoaren 25ean aldiz, Oiz mendiaren (Bizkaia) hegoaldean dagoen Sarrimendiko lezea. Ez da lan erraza izan, kobazuloetako bi, bertikalak baitira: Atalok, 46 metroko jauzi bertikala dauka eta Sarrimendiko lezeak 20 metrokoa. Zabor guztia leize barrenean zegoen eta espeleo-sorospeneko teknikak erabili behar izan ditugu hondakinok ateratzeko: kontrapisuak eta polipastoak.

Sinestezina da zenbat zakar pilatu daitekeen kobazulo baten barruan. Urte luzez, bertara jaurtiriko era askotako hondakinak: arantzadun alanbrea, plastikozko eta beirazko botilak, aulkiak, oinetakoak, erloju bat, hainbat plastiko mota, zaborrez beteriko poltsak, metal zatiak,…

Sarrimendiko leizearen garbiketa.
Sarrimendiko leizearen garbiketa.

Bitxikeria moduan, Sarrimendiko lezearen eta Euskal Herriko mitologiaren arteko lotura aipatu nahi dugu. Mariren [euskal mitologiaren numen garrantzitsuena] bizilekuetako bat baita. Eta hori egiaztatzeko, kobazuloa aipatzen duten, hainbat autore eta argitalpen aipa genitzake; horien artean: Jose Migel Barandiaran Aierbe (Ataun, 1889-1991) ─antropologo eta etnografo handia─ eta  bere Diccionario Ilustrado de Mitologia Vasca (1972) argitalpena eta Eusko-Folklore (1955) urtekaria.

Hementxe dituzue argazki guztiak.

“Guk ez genuen ia ezer egin eta!”

1
GEAC-eko taldekideak. Ezkerretik eskuinera: Alvarez, Lucio Solaguren, Juanjo, Inazio Espinosa, Benito Zumalde.

Azkenaldian, ADES Elkartean 1950-1970 arteko Euskal Herriko espeleologiaren loraldiaren protagonistak elkarrizketatzen ari gara; izenburuko hitz horiek sarri entzun ditugu. Ordura arte espeleologia eliteen aktibitatea izan bazen ere, ordutik aurrerako jende gehiena arrunta zen, kaletar normala: jende oso gaztea, ikasleak… Lan munduan hasten zirenean (eta batez ere ezkondu ostean) kobazuloen mundua laga behar izaten zuten, familia aurrera ateratzeko.

Horrela izan zen Inazio Espinosaren kasua ere. Espeleologian 3-4 urte baino ez zen aritu, eta bere bizitzaren zatirik handiena beste gauzetan eman ditu; gaur egun, batez ere euskalgintzan edo pilota munduan eginiko ibilbidearengatik ezagutzen du jendeak. Elkarrizketa eskatu diogunean, urte haiek memoriara ekartzeko esfortzua egin behar izan du; eta, jakina, orduko espeleologo gehienak esandakoa errepikatu digu: “Guk ez genuen ia ezer egin eta!”. Horrelakoa da, baina, Euskal Herriko espeleologiaren historia: lan txikiz osatutako puzzle handia. Eta, jarraian ikusiko duzuen modura, GEAC-ekoen zeregin diskretua ez zen alferrikoa izan.

Alegria Club diru gutxiko gazteek sortutako taldea zen, 1961ean, diktadurako Zorrontza grisari kolore pixka bat emateko gogotsu. Sail desberdinen artean espeleologiakoa ere sortu zen (GEAC), 6-7 bat lagunez osatua, eta egoitza xelebrea hartu zuten: elizako kanpandorrea. Indar gehienak Aramotz mendizerrako prospekziora bideratu zituzten. Taldearen koordinazioa Inaziok berak zeraman, eta bere kezka nagusia gazte gogotsu haien indarra norabide egokian bideratzea izan zen; 1964ra arte iraun zuten, taldearen zati handi bat borroka armatuan hasi zen arte; baina hori beste historia bat da…

Urte haietan, GEAC-ekoek kobazuloetan aztarnategi arkeologikoak identifikatzen ikasi zuten; horrelakoetan, GEV taldearen bitartez Bizkaiko Foru Aldundiari jakinarazten zieten. Arlanpeko koban aztarnategia aurkitu zutenean ere, beti bezala jokatu zuten: kalikata txikia egin zuten, eta bertan zenbait tresna litiko eta zeramiko aurkitu zituzten. Kide batzuk, urduri, lur guztia atxurtzen hasteko gogoa izan zuten; baina Inaziok zuloa berriro estaltzeko agindu zien; ez zuten beste ezer ukitu. Ohiko prozedura jarraituz, aztarnategiaren berri eman zuten; kasu honetan Jose Miguel Barandiaranenganaino ailegatu ziren, bertan aurkitutako tresnak erakusteko.

Barandiaranek tresnetako bati Behe Paleolitoko trazak hartu bazizkion ere, ez zion aparteko garrantzirik eman. Aurkikuntza katalogatu zen, eta denbora askoan hor egon zen, beste hainbat aztarnategirekin batera, nork industuko zain.

Pasatu ziren urteak (eta haiekin diktadoreak, gobernu buruak, Foru Aldundiko buruzagiak, politikoak, funtzionarioak…). Handik urte askotara, 2006ean, arkeologo gazte talde batek erreferentzia honi heldu zion. Izan ere, ordurako gauzak aldatuak zeuden: Lezetxikik eta Axlorrek Behe Paleolitoko aztarnategiei buruzko interesa berpiztua baitzuten. Joseba Rios-Garaizarrek bere blogean ongi kontatzen du kanpaina “epiko” haren gorabeherak, Arlanpeko Dama famatuaren aurkikuntza barne.

Istorio honetatik gaur nabarmendu nahiko nukeena zera da: Arlanpeko indusketa arrakastatsu hori, zati handi batean, GEAC-eko gazte haien diskrezioari esker izan zela. Lurra mugitzeko tentaldiari eutsiz, ez zuten ezer ukitu eta ez zioten inori ezer esan, Foru Aldundiko arduradunei izan ezik. Honek ahalbidetu zuen, 56 urte geroago, Kantabria Itsasoko aztarnategirik garrantzitsuenetakoa bertan aurkitzea.

Oharrak:

  • Pertsona batzuei kostatzen zaie ulertzea zergatik ez diren egin behar indusketa furtiboak. Historia honek arrazoia argi eta garbi erakusten du.
  • Milesker Joseba Rios-Garaizarri, Inazioren kontaktua emateagatik.

La sima de Legarrea

0

El grupo de Espeleología SATORRAK Espeleologia taldea presenta el montaje audiovisual “La sima de Legarrea”. En el se visualiza un resumen de los diversos trabajos realizados desde el año 2014 hasta septiembre de 2016. Esta sima que durante años fue objeto de rumores y oscuros sucesos, ha sido en estos dos últimos años el foco de atención de numerosas noticias tras los diversos acontecimientos que rodean a esta cavidad situada en la localidad de Gaztelu (Donataria-Navarra). El desarrollo del proyecto se enmarca dentro del convenio de colaboración con la Sociedad de Ciencias Aranzadi y financiado por la Sección de Memoria Histórica del Dpto. de Relaciones Ciudadanas e Institucionales del Gobierno de Navarra.

http://www.satorrak.com/web/index.php/es/386-la-sima-de-legarrea-video-proyecto-limpieza

Larra 2016Campaña de verano Larra